Ik had altijd gedacht dat dingen gebeurden omdat er iets aan voorafging. Een kettingreactie, een dominosteen die viel, een logische lijn van A naar B.
Je wordt boos omdat iemand iets kwetsends zegt. Je raakt gefrustreerd omdat je plan mislukt. Je voelt je gelukkig omdat er iets moois gebeurt. Maar als dat zo was, waarom waren er dagen waarop hetzelfde gebeurde en ik er niets bij voelde? Waarom kon eenzelfde gebeurtenis op maandag pijn doen en op dinsdag betekenisloos zijn?
Als emoties gewoon gevolgen waren van gebeurtenissen, dan zou dat niet moeten kunnen.
Ik begon het in meer dingen te zien. Een gesprek dat kantelde zonder dat ik wist waarom. Het moment dat een groep mensen ineens ontspande, zonder dat iemand expliciet de toon veranderde.
Later ontdekte ik dat de wereld flexibel reageert. Systemen complex zijn Maar dat betekent niet dat alles willekeurig gebeurt. Dingen ontstaan niet puur toevallig, maar ook niet omdat ze al vastlagen. Een school vissen beweegt als geheel omdat elke vis zich afstemt op de anderen. Een rivier snijdt een weg door het landschap, maar niet omdat hij een vooraf bepaald pad volgt. Hij zoekt, reageert, verandert.
Misschien is niets een simpel gevolg van iets anders. Misschien is alles een ontmoeting in beweging. Ook jij en ik.