Wat we proefden van elkaar

Wat we proefden van elkaar

“Juf, mogen we ook een keer zelf een maaltijd bedenken?” De vraag van mijn leerlingen was klein en onschuldig. Het had beantwoord kunnen worden met een eenvoudigweg “ja” waarna ik was doorgegaan met de orde van de dag. Maar iets in mij...
Floreren laat zich niet managen

Floreren laat zich niet managen

Wanneer we mensen vragen terug te kijken op momenten waarin ze floreerden, zijn de verhalen die ze vertellen heel verschillend. Maar als je goed luistert, komen daar verrassend genoeg toch vaak dezelfde zaken naar boven. Vrijwel allemaal benoemen ze verbondenheid,...
Als oude denkkaders knellen

Als oude denkkaders knellen

Laatst hoorde ik het verhaal van een leerlinge in de tweede klas. Eerst zat ze nog vooraan en deed ze enthousiast mee. Maar naarmate de weken voorbij gingen leek ze steeds weg te glijden. Huiswerk vergat ze vaker, gesprekken met de mentor draaiden vooral om wat er...
Posthumanistisch Onderwijs

Posthumanistisch Onderwijs

Toen ik acht jaar oud was kreeg ik van mijn meester een sticker, niet omdat ik iets moois had bedacht of een bijzondere vraag stelde, maar omdat ik stil was. In dat moment leerde ik onbewust een les die mij nog jaren zou achtervolgen, namelijk dat leren blijkbaar...
Emoties als relationeel verschijnsel

Emoties als relationeel verschijnsel

In sommige vormen van ecopsychologisch en spiritueel denken wordt een beeld gebruikt dat op het eerste gezicht heel troostrijk is. Emoties als compost. Onze pijn, onze onmacht en onze rouw zouden vruchtbare grond kunnen worden, wat eerst donker was verandert in...
Koyaanisqatsi – leven uit balans

Koyaanisqatsi – leven uit balans

Er zijn woorden die je niet begrijpt met je hoofd, maar met je huid. Woorden die je niet leest maar die je doorkruisen. Koyaanisqatsi is zo’n woord. Toen ik het voor het eerst tegenkwam voelde ik meteen dat ik er meer van wilde weten. Alsof mijn lijf al wist hoe...