Heb je je ooit rot gevoeld? Helemaal uitgeput, alsof je je ergens in de diepten van de oceaan bevindt? Heb je ooit gedacht dat je vastzat in een ‘lage vibratie’, dat je vanwege die trage, zware energie niet spiritueel genoeg was, niet ontwaakt, niet voldoende verlicht?
Het leven gaat natuurlijk helemaal niet over het vermijden van zogenaamde ‘lage’ vibraties of het streven naar ‘hoge’ vibraties. Het is niet een kwestie van het vermijden van negatieve emoties en het najagen van positieve. Het is in feite het tegenovergestelde. Het is over het omarmen van alles wat opkomt in je ervaring, zonder oordeel.
Gevoelens zijn geen indicatie van je spirituele waarde of je intrinsieke waarde als mens. Ze zijn niet “goed” of “slecht”. Ze zijn gewoon. Als je je rot voelt, dan is dat een deel van de menselijke ervaring. Het is een natuurlijke reactie op bepaalde omstandigheden of gebeurtenissen in je leven. Het betekent niet dat je vastzit of achterloopt op je spirituele pad. Het betekent eenvoudigweg dat je een levend, voelend wezen bent, volledig in staat om de volledige reikwijdte van menselijke emoties te ervaren.
Er is alleen dit moment, precies zoals het is, bruisend van leven, vol van wat er ook opkomt. Het is onze geest die labels plakt, die dingen als ‘hoog’ of ‘laag’ classificeert. Maar de realiteit zelf is vrij van deze labels. Het is vrij van oordelen. Het is puur leven, puur bewustzijn, zuivere aanwezigheid. En in die aanwezigheid, is er een diepe acceptatie, een diepe vrede, die voorbij alle dualiteiten ligt. Dit is geen ‘hoge’ vibratie. Het is simpelweg wat is.
Omarm de schoonheid van het rot voelen. Omarm de pracht van oordeelloze acceptatie.Omarm de hele waaier van je ervaringen. Laat ze je leren. Laat ze je vormen. Laat ze je herinneren aan de fantastische, rauwe, rommelige realiteit van het leven.
Voel je rot. Voel je goed. Voel alles daartussenin. Want in elk gevoel, in elke ervaring, in elke vibratie, is er leven. En het leven kent geen ‘hoog’ of ‘laag’. Het kent alleen het wonder van dit moment.
